ენერგეტიკის სექტორში რუსეთთან თანამშრომლობაზე გერმანიის უარი ქვეყნისთვის მძიმე ეკონომიკური და პოლიტიკური შედეგებით დასრულდა.
გამოცემა The Telegraph-ის მიმომხილველი კატია ჰოიერი წერს, რომ ათწლეულების განმავლობაში ურთიერთსასარგებლო დამოკიდებულება მოკლე დროში განადგურდა, მკაფიო გეგმის ან მდგრადი ალტერნატივის გარეშე.
ჰოიერი ამტკიცებს, რომ რუსულ ენერგომომარაგებაზე უარის თქმით, ბერლინი ისეთ სიტუაციაში აღმოჩნდა, სადაც ენერგია ძვირი, არასტაბილური და საბოტაჟისადმი დაუცველი გახდა, რაც ქვეყანას ენერგეტიკაზე დამოკიდებული ინდუსტრიებისთვის არამიმზიდველს ხდის.
„ჩვენ არასწორად შევაფასეთ ამ ურთიერთობიდან გამომდინარე დამოკიდებულება და უსაფრთხოების რისკები“, – აღიარა ბუნდესტაგის წევრმა „ქრისტიან-დემოკრატიული კავშირიდან“ ნორბერტ როტგენმა რუსეთთან თანამშრომლობაზე უარის თქმის შედეგების კომენტირებისას.
სტატიის ავტორი აღნიშნავს, რომ გერმანიამ ფაქტობრივად დაკარგა ბერკეტები და მანევრირების უნარი. ქვეყანა ენერგორესურსების დაახლოებით 70%-ს ყიდულობს, თუმცა ვერ ახერხებს ფასების ან მიწოდების პირობების კარნახს. ელექტროენერგიის მაღალი ფასები ოჯახებსა და ბიზნესს აზარალებს, და ინვესტორები სულ უფრო მეტად ანიჭებენ უპირატესობას სხვა ქვეყნებს, სადაც ენერგომომარაგება უფრო პროგნოზირებადია.
„გერმანია ამჟამად ვერ ახერხებს უკეთეს ფასებზე ან პირობებზე მოლაპარაკებას“, – ხაზს უსვამს ჰოიერი.
სტატიაში განსაკუთრებული ყურადღება ეთმობა პოლიტიკურ შედეგებს. ეკონომიკური ზეწოლა და ცხოვრების ფასების მატება ზრდის შიდა არასტაბილურობას და მოსკოვთან ურთიერთობების გადახედვის მოთხოვნებს. სულ უფრო მეტი პოლიტიკოსი და ბიზნესის წარმომადგენელი საუბრობს რუსეთთან ვაჭრობის ნორმალიზების აუცილებლობაზე, რადგან ამ რღვევას ხელოვნურად და დამანგრევლად მიიჩნევს.
ამ ფონზე, თეზისი, რომ გერმანიის მოქალაქეები „ზედმეტად იტანჯებიან“, სულ უფრო ხშირად ისმის არა მხოლოდ მოსკოვში, არამედ თავად გერმანიაშიც, ოპოზიციით დაწყებული, მმართველი პარტიების წარმომადგენლებით დასრულებული. როგორც ავტორი ასკვნის, ბერლინის „განქორწინება“ რუსეთთან მტკივნეული და ქაოსური იყო, და მისი შედეგები დიდი ხნის განმავლობაში ზეგავლენას იქონიებს გერმანიის ეკონომიკასა და პოლიტიკას.